Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894 
     
                     


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje
LUBBERS

Hij kan er beslist niks aan doen die Lubbers, zo af en toe in een mollige vrouw knijpen, dat hebben sommige mannen nodig. Je kunt dat eigenlijk wel als een ongeneeslijke ziekte beschouwen. Tenminste dat zei mijn huisarts. Ik lijd namelijk aan dezelfde ziekte en ben daar ooit eens mee naar de dokter geweest. Voor deze kwaal is geen hoop op genezing, zei die, maar het hoeft niet erg te zijn, je moet er gewoon goed mee omgaan. Zo rucksichtlos in een mollige vrouw knijpen dat is vragen om moeilijkheden. Een klap met haar handtas is nog het minst erge wat je kan gebeuren Je moet het zo inkleden, zei mijn dokter, dat het lijkt alsof het per ongeluk gebeurt. Ik heb zijn raad opgevolgd en draag mijn ziekte moedig. Wat Lubbers deed was natuurlijk knap stom. Hij had die mevrouw gewoon even in een volle lift of in een nauwe gang in haar billen moeten knijpen. Dan had het geleken als of het een terloopse , onschuldige aanraking was. Maar als je dat in een kantoor doet waar zoveel ruimte is dat je elkaar gemakkelijk mis kunt lopen, dan kun je er donder op zeggen dat je beschuldigd wordt van seksuele intimidatie. Hij had trouwens ook wel regelmatig een aantal van die dames kunnen huren om in te knijpen. Als hij gewoon dat salaris van 250.000 pegels had aangenomen had hij best tegen Ria kunnen zeggen dat hij het dat geld geweigerd had. Dan had hij de helft inderdaad terug kunnen geven, om te zorgen dat de leugen niet te groot zou zijn, CDA-ers mogen immers niet liegen. De andere helft had hij kunnen gebruiken om iedere week een aantal mollige dames op kantoor te laten komen om in te knijpen zonder dat mevrouw Lubbers en Kofi Annan het ooit te weten zouden zijn gekomen. Zo´n mager ding als Ria, daar ben je snel op uitgeknepen als je aan deze kwaal leidt. Nee, van zo'n hooggeplaatste functionaris had je toch wel een ietwat uitgekooktere actie verwacht. Misschien had hij niet zo'n goede dokter als ik. Zelf heb ik ook bepaalde maatregelen moeten nemen om met deze ziekte om te gaan. Uiteraard heb ik voor een vriendin gezorgd waar ik regelmatig zonder te vragen in mag knijpen. Bovendien is ze redelijk mollig dus je bent ook niet snel uitgeknepen. Maar voor de dagen dat ze hoofdpijn heeft moest ik iets anders bedenken. Ik heb geweigerd de keuken te verbouwen. Nu zul je misschien zeggen wat heeft dat er mee te maken? Het keukentje van mijn restaurant is piepklein. Eigenlijk is het te klein en met enige regelmaat hebben mensen me geadviseerd om er een stukje aan te bouwen. Je kunt je kont hier immers niet keren, zeggen ze vaak. Kijk en dat is dus de reden dat ik nooit heb verbouwd. Stagiaires en keukenhulpjes heb ik altijd op gewicht en sekse uitgezocht. Dikke meisjes dus. Overal rond en een beetje uitpuilend. Als ik dan mijn kont wel een keer moet keren in de keuken, wat natuurlijk doorlopend gebeurd, dan is de kans dat je bij toeval een van die uitstulpende rondingen aanraakt redelijk groot. En zolang je dan 'sorry' mompelt is er niets aan de hand. Een andere manier om aan mijn ziektebeeld toe te geven is het meisje iets laten zoeken in de koelkast waarvan je zeker weet dat het er niet is. Als zij zich dan voorover buigt en haar lieftallige hoofdje in de koeling steekt, dan kun je er dicht tegen aan gaan staan om haar te helpen. Het is wel zaak om te wachten tot ze zelf overeind komt, waar door haar billen als bij toeval tegen jouw handen aankomen. Ook een stagiaire iets leren is een uitgelezen kans om zonder kleerscheuren wat molligheid te voelen. Je gaat iets doen aan de werkbank, op een manier dat ze het eigenlijk niet kan zien, maar wat wel de bedoeling is. De kans dat haar bovenste rondingen tegen je aan gaan drukken zodat ze toch nog iets kan zien is vrij groot. Ook zijn er af en toe wel avondjes dat er een groepje is dat eerst voor de bar staande een drankje neemt. Als er genoeg vrouwen bij staan zorg ik er altijd voor dat ik me er een paar keer tussendoor moet wurmen. Helaas kreeg mijn collega enige argwaan en toen het laatste meisje ontslag nam, heeft ze er voor gezorgd dat ik twee jongens in de keuken kreeg. Een lange magere slungel en een kereltje met een dikke buik, maar dat is niet mijn ding. Nu ik eigenlijk wat te weinig te knijpen heb komt de aandrang om zomaar, zonder voorzorgsmaatregelen in een vrouw te knijpen, weer regelmatig boven. Ik denk dat Lubbers dat nu na zijn ontslag ook heeft, die heeft de vrouwen ook niet meer voor het oprapen. Zelf moet ik me ook flink beheersen als er een leuke vrouw te dicht bij de keuken zit. Je hebt zo een slechte naam en dat kan ik me als gerespecteerd restauranthouder niet veroorloven