Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Natuurlijk was Natasja veel te jong voor mij, maar wat kon mij het schelen. Ook het feit dat een respectabele horecaondernemer niet rommelt met het vrouwelijk personeel kon me niets schelen. Dat ik me drie slagen in de rondte moest werken omdat er maar weinig concreets uit haar mooie handjes kwam als ze in de keuken werkte was geen probleem. De aanblik van dat net é é n maat te kleine kokspak maakte al deze dingen wel verantwoord. Nachten lang hadden we samen zitten praten. Veel over het werk, over haar studie, de vriendjes die ze gehad had, het vriendje dat ze graag wilde hebben, terwijl ik verdronk in die grote blauwe ogen en ontelbare glazen witte wijn, ondertussen denkend ,'Meid, waarom wil je mij niet.' Maar die gedachte kwam nooit bij haar op, tenminste ik heb het niet gemerkt. En als ze dan eindelijk naar huis ging, bleef ik alleen achter in het restaurant en nam omdat het leven zo onrechtvaardig was nog een laatste glas. Een glas dat meestal nooit leeg kwam omdat ik met mijn kop op tafel in slaap viel en pas om een uur of acht, helemaal verkrampt weer wakker werd. Een paar keer heb ik haar mee uit eten genomen in de hoop dat ze daarna met me mee naar huis wilde. Maar iedere keer moesten we na het restaurant nog even een afzakkertje halen in een van de cafés in de Doelesteeg, waar haar studievriendjes zaten. Maar terwijl ik in het restaurant de blikken had gevoeld, wat moet hij met zo'n jonge meid, was het in het café meer een gevoel van wat doet zij nou met zo'n ouwe lul. Ze zeiden nog net geen U tegen me. Daar zat Natasja dan lekker te kleppen met vriendinnen. Zelf hoefde ik niet te lullen, want ik kon door de snoeiharde muziek toch niets verstaan. Dus dronk ik nog maar een paar biertjes tot de tijd dat ze weg wilde. Het bier had ondertussen wel gezorgd dat ik slaperig en onvast op mijn benen stond zodat ze op de Nieuwestad meestal met een vluchtige kus op mijn wang afscheid nam met de woorden: 'Ik zie je het weekend wel weer'. Terwijl ik dan alleen naar huis liep, werd ik door de buitenlucht wel weer wat wakker en kreeg grote behoefte aan gezelschap, zodat ik dan nog even een ommetje maakte om te kijken of er bij ex één of ex twee nog licht brandde, wat meestal niet het geval was. Na anderhalf jaar kwam ze met de mededeling dat ze genoeg had van het werk in de keuken en wat anders ging doen. Heel af en toe zag ik haar nog wel eens op straat fietsen, maar van echt contact was geen sprake meer. Tot vorige week in Romein. In de bomvolle zaal waar Melvin liedjes van zijn cd speelde en heel kroeglopend Liwwadden aanwezig was, zag ik haar staan. Blond en rond als vroeger. 'Going nowhere', zong Melvin, maar ik wist verdomde goed waar ik heen ging. 'Wat een verrassing' zei ze toen ik voor haar stond met twee plastic bekertjes bier. God wat was ze mooi. Dit moest een buitenkansje zijn. Samen luisterden we naar de band. 'Zullen we nog even de kroeg in', vroeg ik nadat Melvin van het podium verdwenen was. Dus dronken we nog wat in de Spoek, waar Eric, een vage kennis bij ons kwam staan. Tegen sluitingstijd stelde ik Natasja voor om bij me thuis nog een afzakkertje te nemen, ik wilde haar nog niet kwijt. 'Goed', zei Eric en zo liepen we gedrieën naar mijn huis. Terwijl ik een fles wijn opende gingen Eric en Natasja op de bank zitten. Zelf ging ik tegenover ze zitten. Dit was wel iets anders dan ik eigenlijk bedoeld had. De twee op de bank waren druk in gesprek. Bij mij ging het licht uit bij het derde glas. Een paar uren later werd ik wakker. Shit, Natasja was er niet meer. Verdomme dat dit nou moest gebeuren. Ik strompelde naar de slaapkamer om nog een paar uurtjes op mijn bed te liggen. Maar toen ik daar het licht aan draaide zag ik de grote blonde haardos van Natasja op het kussen, met daarnaast de kale kop van Eric. Met een vloek draaide ik me om en ging weer naar de huiskamer om dan in godsnaam maar in mijn stoel verder te slapen. Toen ik wakker werd was Eric al verdwenen en zat Natasja in een Tshirt op de bank met een pot thee. 'Je vond het toch niet erg hè?'vroeg ze. 'Hij was zo leuk'. 'Tuurlijk niet joh, het was immers hartstikke gezellig', zei ik met een bloedend hart.