Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894 
     
                     


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje


Kun je eindelijk ook weer eens iets over horeca schrijven, vroeg de hoofdredacteur van dit blad. Die verhalen over al die vrouwen die jij tegenkomt zijn misschien wel amusant, maar ik heb je toch echt gevraagd om regelmatig een duidelijke en kritische blik op de Liwwadder horeca te werpen en vooral ook neer te schrijven. Maar sinds ik zo vroeg op moet om mijn dochter naar school te brengen ga ik weinig meer op stap, bovendien wat gebeurd er nou helemaal op horecagebied, stribbelde ik tegen. Moet ik soms schrijven dat er in de Hoogstraat weer een nieuwe shoarmatent is bijgekomen of dat studenten in een tent in de Doelesteeg voor 6 euro drie gangen kunnen eten, de arme stakkers. En je kunt ook moeilijk van me verlangen dat ik naar het Ruiterskwartier ga en op mijn leeftijd me tussen het grut begeef dat de gelegenheden daar bevolkt. Probeer het toch maar, zei de hoofdredacteur en beëindigde het gesprek. Dus vertelde ik de moeder van mijn dochter dat ik een avond door moest brengen in het bruisende uitgaansleven van deze stad. Voor het werk natuurlijk. Het mocht, maar dan moest ik wel mee naar de intocht van Sinterklaas. Zo stond ik op een koude zaterdagochtend  terwijl de hagelbuien je om de oren vlogen met mijn dochter op de Goedheiligman te wachten. Het was al een poosje geleden dat ik zo'n intocht meegemaakt had en in mijn herinneringen was het altijd een vrolijke aangelegenheid. Maar dat scheen in de loop der jaren wel iets veranderd te zijn. Serieuze mannen met walkietalkies liepen met strakke gezichten voor de hekken langs waarachter de wachtende peuters platgedrukt werden door volwassenen die ook geilden op een handje van de Sint en pepernoten van zijn zwarte medewerkers. Toen er op een gegeven moment ook nog een roodwit afzetlint gespannen werd, keek ik wat angstig om me heen of ik ook mannen met baarden en jurken zag en vreesde even voor een terroristische aanslag. Laten we maar ergens anders gaan staan stelde ik voor aan de moeder van mijn dochter. Ze moest me eerst wel lostrekken uit de blubber,  waar ik door het lange staan met mijn dochter op de schouder wel tien centimeter in weggezakt was. Toen we wegliepen kon ik nog net zien hoe een van die serieuze mannen met zijn kont in het water viel door de golfslag van een Pietenspeedboat. Nadat de Sint ontvangen was door onze burgemeester die als beloning een niet op prijs gestelde muts kreeg, mocht ik naar huis. Misschien kom ik onze burgervader nog tegen op een after party vannacht, dacht ik nog. Ik ben benieuwd of hij dan zijn muts op heeft. 's Avonds nadat het restaurant gesloten was kon ik dan beginnen aan de opdracht van de hoofdredacteur. Eerst maar even naar het Stationskwartier dacht ik, daarna kan ik altijd nog aan de minder nette kroegen beginnen. Wouters was gevuld met mensen die allemaal van zich zelf denken dat ze de dienst uitmaken hier in Leeuwarden. Ik dronk een paar biertjes en zag niemand waar ik een praatje mee wilde maken. Net toen ik op wilde stappen kreeg ik een drankje aangeboden. De gulle geefster kwam bij me staan. Jij bent toch van het restaurant, vroeg ze met een merkwaardige tongval. Ik kon dit alleen maar beamen. Ze stalde zich voor als Olga. En ze had een ietsepietsie een Amerikaanse tongval omdat ze net een paar weekjes in New York had vertoefd. Zo'n enige stad met zulke interessante mensen, kraaide Olga. Ik nam snel een paar slokken van mijn biertje want hier had ik echt geen zin in. Olga deed me een beetje te veel denken aan de Gemma Glitter van de televisie, waar ik met mijn dochter wel eens naar kijk. Ze was compleet roze. Ze had zich gestoken in roze en paarse kleding met glittertjes, witte laarzen en haar met roze plamuur bedekte hoofd was omgeven door een overdaad aan peroxide krullen. Bovendien was het blijkbaar al een poosje geleden dat ze haar onderarmen en bovenlip onthaard had. Weet je darling, zei ze, of je het gelooft of niet maar je kunt in de States fabulous eten. Het is alleen jammer dat al die creakoks van die verschrikkelijke ho's zijn. Niet dat ik iets op ze tegen heb, hé 's of ho's, I love them all, maar het is desperate voor mijn seksleven. Cooks are my favourite. En ik kan aan je zien sweety dat jij ook zo'n heerlijke ho bent. Ik moest even een slokje bier drinken voor ik dit relaas begreep. Hoho, zei ik toen, je mag geloven wat je wilt maar ik ben een echte hé , laat je dat duidelijk zijn. De ogen van Olga begonnen onder haar nepwimpers gevaarlijk te schitteren en ze ging wat dichter bij me staan. Ik moet voor mijn werk nog even naar een ander café zei ik. Dag Bibi. Toen ik dit stukje naar de redactie mailde, werd er gereageerd met het dringende verzoek dat het de volgende keer, op straffe van ontslag echt over horeca moest gaan.