Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894 
     
                     


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

God, wat heb ik een hekel aan december. Gezellig en knus, nou ik dacht het niet. Kleumend door de stad lopen om een kadootje voor je vriendin te kopen vind ik niet gezellig. Ze wilde een lingeriesetje van sinterklaas, ik hoefde beslist niet met iets anders aan te komen. Dus moest ik in diverse ondergoedzaken aan spichtige verkoopsters die me naar haar maten vroegen, met mijn armen haar omvang aanduiden, waarna in de meeste gevallen met het hoofd geschud werd. Een middag lang op sjouw voor iets waarvan ik vind dat ze het zo snel mogelijk uit moet trekken, zodat het dan knus kan worden is niet goed voor mijn humeur. Een humeur dat begin december toch al beneden peil is vanwege al het gezeur over de kerstmenu's. 'Bent u met de kerst geopend? Heeft u kerst menu's? We willen eerste kerstdag graag om vier uur komen. Kan dat, want we nemen omdat het kerst is oma ook mee en die moet om zeven uur terug zijn in het verpleeghuis. Kunt u misschien de kerstmenu's opsturen want dan kunnen we vast uitzoeken'. Ziek wordt ik er van. Wie wil nou in godsnaam voor sinterklaas al weten wat hij op eerste kerstdag gaat vreten? En dan al die kantoorpikken die rond de jaarwisseling twee weken vrij hebben en daarom zonodig nog met elkaar uit eten moeten. 'Achttien personen à la carte, we willen om vijf uur komen want sommigen van ons moeten nog sporten en willen vroeg weer weg'. Na zo'n avond kunnen ze me als oud vuil bij elkaar vegen. Het enige waar ik op zo'n avond nog een beetje blij van kan worden is het bokbiertje bij mijn buurman in cafe De Ossekop. Maar het ergste van december is oudejaarsavond. Vroeger verliep zo'n avond nog wel eens rustig; Freek op de televisie, ik op de bank met een flesje wijn in aanslag en de tweede vast geopend. Maar de laatste jaren moet ik verplicht met vriendin en kind naar oudejaarsfeesten want dat is zo leuk. Gezellig met enkele tientallen mensen waarvan je er misschien twee kent, met veel drank, vette oliebollen en om twaalf uur champagne van de Aldi op het nieuwe jaar wachten. Vorig jaar had mijn vriendin het georganiseerd, helaas bij ons thuis. Eerst dacht ik nog misschien is het deze keer wel leuk want er is in ieder geval goede wijn en het eten is geen kant en klare AH meuk. Bovendien, als ik er genoeg van heb kan ik gewoon naar mijn eigen bed. Maar nee, het was ook erg. Eerst heb ik natuurlijk de gastheer gespeeld, mensen een drankje ingeschonken en spelletjes en snoep voor de kinderen gepakt. Daarna moest er voor al die lui gekookt worden, alsof ik dat de laatste tijd al niet genoeg gedaan had. Ik heb zelfs nog een spelletje Kolonisten gespeeld met een paar mensen, want dat is immers gezellig, knus en leuk zeggen ze. Toen ik het vijfde vaatje in de biertender gezet had dacht ik, 'ik peer hem. Mensen genoeg hier dus ze missen me vast niet. Lekker even op de bank voor de televisie, helaas zonder Freek.' De bank bleek bezet door een stuk of wat tienjarige meisjes met chips en tekenfilms. Dan maar even op bed was mijn volgende, overigens ijdele, gedachte. Toen ik de slaapkamer binnenkwam struikelde ik direkt al over veldbedjes met slapende kleuters en mijn bed lag vol met luierplassend grut. Ook de logeerkamer lag vol met nakomelingetjes van het gezellig zuipende volk beneden. Foeterend liep ik terug langs mijn bank, vanwaar de meisjes mij aankeken van'wat moet die lul hier nou weer', naar het feest. Mijn vriendin zag me aankomen en riep:'waar was je er moet nieuw bier in de biertender!' Op de keukenklok zag ik dat het bijna elf uur was. Shit, nog een uur te gaan. Ik trok een flesje rode wijn voor mezelf open. Een glas kon ik nergens vinden dus liep ik met de fles in de hand naar de badkamer om het glas waar de tandenborstels in stonden te halen. In de badkamer was het weldadig rustig. Vaag hoorde je nog de gasten van mijn vriendin mee brullen met Frans Bauer.Ik draaide de badkamerdeur op slot haalde de tandenborstels uit het waterglas en schonk het vol rode wijn. Ik deed mijn broek naar beneden en ging op de wc zitten poepen. Toch een beetje feest zo dacht ik, rode wijn drinken terwijl je op de wc zit. Het zat ook wel lekker op de wc bril met mijn voeten op een krukje en het tweede glas rode wijn in de hand. Ik deed even mijn ogen dicht. Een barstend geweld maakte me weer wakker. Het is zeker twaalf uur, dacht ik, het vuurwerk is begonnen. Maar toen ik wat helderder was, zag ik een versplinterde badkamerdeur en een tiental mensen die verbaasd naar me keken zoals ik daar zat; op de wc met mijn broek op mijn enkels en een overhemd vol rode wijn. Is het al twaalf uur geweest, vroeg ik. Man het is al vier uur, je vriendin is hardstikke ongerust, lalde een van mijn gasten. We dachten dat je niet goed geworden was. Ik pakte de fles rode wijn en zette hem aan mijn lippen. Het waterglas was kapot gevallen toen ik in slaap viel. Ik voel me de hele maand december al niet goed, zei ik, en vanavond helemaal niet.