Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje


Dieuwke

Af en toe ga ik bij mijn moeder in het dorp een bakje koffie drinken. En terwijl zij dan
in de weer is met cake en koekjes, graai ik wat in het mandje dat aan haar rollator hangt.
Meestal zit het vol met reclame, huis-aan-huisbladen en natuurlijk een aantal Leeuwarder
Couranten. Nu zijn dat niet de jongste exemplaren, want ze leest de krant met nog vier
andere ouwetjes op de buurt. Niet dat ze het nieuws uitgebreid leest, vooral de adver-
tenties hebben haar belangstelling. En met advertenties bedoel ik dan de rouwadvertenties.
Ze is tweeëntachtig en op die leeftijd is het belangrijk om te weten wie er allemaal
dood zijn gegaan in de afgelopen tijd. Ik haal er dan een stapeltje kranten uit om ze
later hun definitieve bestemming te geven: de kattenbak. Terwijl we koffie  drinken
zit ik wat in het oude nieuws te bladeren. Maar de laatste keer liet ik bijna van
schrik mijn kopje vallen. Op de regiopagina stond vermeld: Omrop Fryslân heeft
een vervanger voor Dieuwke Kroese. Natuurlijk had ik haar al tijden op het
scherm gemist. Wat was de Friese televisie mooi als Dieuwke het programma
Hjoed presenteerde! Vier keer op een avond zat ik een half uur aan de buis ge-
kluisterd om haar stralend frisse gezicht te zien en haar aangenaam warme stemgeluid
te horen. Het waren natuurlijk wel drie herhalingen op zo'n avond, maar dat kon
me niet schelen. Ik kreeg er geen genoeg van. Ook al moest ze de meest vervelende
of saaie dingen vertellen, rond haar leken de studiolampen altijd helder te
schijnen. En nu werd mijn stille hoop op haar terugkeer op het scherm de bodem
ingeslagen. Dieuwke wordt vervangen door een vriendje van de Omropdirekteur,
tot voor kort werkzaam bij de Metro, het blad dat ze hebben uitgevonden voor
mensen die 's ochtends de Telegraaf te moeilijk vinden. En wij zijn als we naar
het Friese nieuws kijken veroordeeld tot dat keurige jongetje met zijn stekel-
haar of dat magere hitje waar onze vorige burgemeester mee heeft gescharreld.
Nog helemaal van slag reed ik naar huis terug om de kattenbak te verschonen.
Toen ik de regionale pagina's uitspreidde teneinde het kattegrit eroverheen
te kunnen strooien, las ik tussen de korrels door nog een bericht en kreeg mijn
tweede doodschrik van die dag. Het was een artikel over het verdwijnen van
twee restaurants in Leeuwarden. En het ergste was dat dit nu net twee
gelegenheden zijn waar ik nog wel eens een paar uren vertoef omdat er
tenminste goed en met goede produkten gekookt wordt. In de Oude Ooster-
straat hebben de twee Fat Ladies hun restaurant De Grote Verwarring al
gesloten, het enige restaurant in Leeuwarden waar modern en goed eten samenging
met een bepaalde chic. Waar je eten door Vrouwen op tafel werd gezet en niet
door onnozele grietjes. En als je de kouwe kak en de snobs onder de cliëntèle
wegdacht, kon je er verschrikkelijk gezellig zitten. Ook Tempo Doeloe, het
Indonesische restaurant, zou van plan zijn binnenkort de deuren te sluiten.
Nooit meer met een loopneus en tranende ogen door het eten van, voor mij te
hete rendang naar mooie opera's of Bachcantates luisteren. Arm Leeuwarden:
om toch bewoond te worden door zoveel mensen die de geur van KNORR
liever is dan de zilte smaak van een oester, waar goede restaurants geen
bestaansrecht hebben. Arme ik: nog vaker moet ik nu thuisblijven om een
goede maaltijd in mijn maag te krijgen. En als ik dan op mijn vrije dagen
noodgedwongen mijn eigen maaltje kook, terwijl ik af en toe een blik op de
televisie werp, waar de Omrop haar programma uitzendt, denk ik: wat zou
het toch mooi zijn als ik nu het gas uit zou kunnen draaien om samen met
Dieuwke nog een keer bij De Grote Verwarring te eten, terwijl de uitbater
van Tempo Doeloe ons laat luisteren naar Maria Callas, die Casta Diva van Bellini
zingt.