Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Janken van vreugde

Wij Liwwadders konden wel janken van vreugde toen er enkele weken geleden het
volgende berichtje in onze nationale dagbladen stond: Uit Amerika is een nieuwe
restauranttrend overgewaaid, het Uurgeldrestaurant. In navolging van steden
als New York, Chicago en Londen krijgen we nu ook in Nederland met dit fenomeen
te maken. Zo telt Amsterdam inmiddels al drie vestigingen. Maar echt uit ons dak
gingen we pas toen we lazen dat ook in onze stad zo'n etablissement geopend
wordt. Dit is het restaurant waar wij Liwwadders al zo lang op zitten te wachten.
Voor vijftien gulden kunnen we ons hier een uur lang te goed doen aan luxueuze
buffetten. Deze bestaan uit gemiddeld zo'n vijfentwintig verschillende
gerechten, dus je bent mooi goedkoop uit. En dat is wat wij Liwwadders toch
willen? Neem nu dat andere grote restaurant op de Nieuwestad. Toen die de
deuren opende, zijn we er met z'n allen heen gegaan. Na afloop zeiden we tegen
elkaar:"Zie je wel dat het kan: drie gangen voor rond de dertig gulden. Daar
zouden andere restaurants eens een voorbeeld aan moeten nemen!" Dat het
voorgekookt pakjeseten was, kon ons niets schelen: dat proefden we toch
niet. En dat je bij de koffie gelijk de rekening kreeg, zodat je snel kon oprotten,
was ook niet erg. Wij Liwwadders houden toch niet van natafelen. Het enige
wat een beetje tegenviel, was dat de porties eigenlijk wel een beetje krap
waren. En ons inziens zou dat toch niet nodig moeten zijn. Dertig gulden
voor drie gangen is per slot van rekening ook geen kattenpies.

En nu verschijnt eerdaags het restaurant dat we hier in Leeuwarden zo
node missen. Het wordt waarschijnlijk geopend door onze loco-burgemeester.
We hebben namelijk al gehoord dat het concern dat het restaurant exploiteert
goede contacten onderhoudt met de gemeente. Dat moet ook wel, want het is
natuurlijk zo dat er voor de verwachte massale toestroom van klanten
nooit genoeg toiletten gebouwd kunnen worden. Daarom worden er buiten,
voor het restaurant, een paar meter van de hekjes die onze stadsvernieuwer
weggehaald heeft, teruggeplaatst langs de gracht. En niet uit nostalgie (ze
zijn immers nog maar net weg) maar uit bittere noodzaak, om een eetge-
legenheid als deze draaiende te houden. Wetenschappelijk is bewezen, dat
een mens zich niet een heel uur lang kan volproppen met eten. En dat willen
wij Liwwadders uiteraard wel. Bij binnenkomst is toch mooi die vijftien
gulden per persoon betaald. We willen wel waar voor ons geld. Daarom
krijg je bij de entree een kaartje met daarop het tijdstip wanneer je
weer weg moet. Tot dat moment kun je zo vaak je wilt naar buiten lopen,
over het hekje gaan hangen, vinger in de keel steken en vervolgens het
genuttigde voedsel in de gracht kotsen. Met het papieren servet dat van
tafel meegenomen is, veeg je je mond af en dan ga je weer naar binnen.
Je sluit weer met een leeg bord achter aan in de rij en schept het weer
barstensvol met nieuwe heerlijkheden van de buffettafel voor het
volgende kwartier schransen. Mocht het weer teveel worden, dan ga
je gewoon weer even naar datzelfde hekje. Nu gaan er bij het gemeente-
bestuur stemmen op, die zeggen dat de gracht vanwege al die uitge-
kotste delicatessen voortaan ieder jaar moet worden uitgebaggerd,
maar topmensen van het Uurgeldrestaurantconcern hebben verzekerd
dat de etensresten wel door de grachtenratten worden opgegeten, zodat
er ook nog een diervriendelijk kantje aan zit. En dat is toch mooi
meegenomen.
Zo zie je maar weer, wat in steden als Londen, New York en Amsterdam
kan, kan ook heel goed in ons eigen stadje. Wij Liwwadders zorgen wel
dat onze woonplaats ook op de culinaire wereldkaart een prominente
plaats krijgt.