Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894 
     
                     


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Sommige van mijn gasten vinden dat ik de tijd tussen twee gangen wel erg ruim neem. Zeker als je een uitgebreid menu hebt gekozen kan dineren in mijn restaurant een langdurige bezigheid worden. En ik moet toegeven, ze hebben gelijk. Maar ik kan het uitleggen. Er zijn maar weinig mensen die na 20 jaar lang runnen van een restaurant nog zo fit zijn en er zo goed uitzien als ik. Dat komt omdat ik goed op mezelf pas. Ik eet iedere dag lekker en gezond, drink met mate en ik mediteer. Mediteren helpt je geest helder te houden en je zelf te ontstressen. Dat heb ik geleerd toen ik als sannyasin bij de Bhagwan in Poona was. Ik had namelijk gehoord dat de Bhagwan vrije liefde propageerde en dat leek me wel wat. Liftend ben ik toen in mijn oranje gewaad en op blote voeten in mijn slippers naar India afgereisd. Gelukkig kwam ik niet helemaal platzak aan want zonder geld kwam je de 'ashram' niet binnen. Nadat ik een ontmoeting had gehad met Bhagwan zelf kreeg ik mijn 'mala', de kralenketting met zijn foto en was ik een echte sannyasin. Daar heb ik het mediteren geleerd. Toen de Bhagwan later smetvrees kreeg en zijn volgelingen dingen als zoenen, orale en anale seks verbood, ben ik afgehaakt. Ieder diertje zijn pleziertje, denk ik altijd maar. Daar moet een ander niet aankomen. Maar ik ben wel blijven mediteren. Ik heb daarvoor achter in het voorraadhok een plekje ingericht. Er ligt een matras en er branden altijd kaarsjes. Ook heb ik in navolging van het ministerie van VROM, die ook een meditatieruimte voor haar ambtenaren heeft ingericht, ontstoringsblokjes aangebracht die de aardstralen moeten tegen houden. Het ministerie heeft ook nog afbeeldingen van dolfijnen in de ruimte hangen waardoor haar mensen beter kunnen mediteren, maar dat heb ik niet gedaan. Wel had ik eerst in mijn meditatieruimte een overzichtsplaat van eetbare vissen hangen, maar die heb ik vervangen door een uitklapbare middenpagina van de Playboy. Door iedere avond tijdens het werk me even af te zonderen en te mediteren, blijft mijn toch wel ietwat hectische bestaan zonder stress en haal ik nog steeds verlichte gerechten uit mijn pannen. Laatst had ik een groepje ambtenaren van de provincie zitten die het allemaal wel wat heel lang vonden duren. Misschien waren ze wel gestresst, want dat komt bij ambtenaren nog al eens voor, maar ze hadden ook wel een beetje gelijk; ik moest tussen het voor en het hoofdgerecht even verschrikkelijk lang mediteren. Het afwasmeisje had namelijk een nog al fikse stapel borden laten vallen. Daardoor werd het een verschrikkelijke bende in de keuken en het kind was in huilen uitgebarsten. En als ik ergens van in de stress raak is het wel van huilende vrouwen. Zeker als ze te korte en te strakke truitjes aan hebben. Daarom moest ik me wel even terugtrekken in mijn meditatieruimte. Ik nam het huilende meisje maar mee, misschien hielp meditatie bij haar ook wel om tot rust te komen. Ze werd inderdaad snel kalmer toen ze daar met gesloten ogen in kleermakerszit op mijn matras zat. Bij mij hielp het minder, ik werd van dat strakke truitje zo vlak naast me op de meditatiematras steeds gespannener. Zeker toen de serveerster op de deur van het voorraadhok klopte en schreeuwde dat de provincieambtenaren aan tafel ongeduldig werden. Dat kan me niks schelen, riep ik terug, dan gaan ze maar even mediteren. Maar door deze interruptie was het spirituele moment tussen het afwasmeisje en mij wel mooi over. Mediteren moet je in alle rust doen en daar hoor je niet bij gestoord te worden. Toen de heren ambtenaren vertrokken waren heb ik het afwasmeisje uit het voorraadhokje gehaald om de paar nog hele borden af te wassen. Laten we een keertje op een vrije dag samen mediteren, stelde ik haar voor, maar ze antwoordde dat haar vriend niet zo van dat spirituele gedoe hield. Later las ik in de krant dat gestresste provincie ambtenaren ook een ruimte kregen waar ze tussen hun drukke werkzaamheden een uurtje of zo konden mediteren. Goed zo, dacht ik, dan zijn ze ook niet meer zo gestresst als ze bij mij eens wat lang moeten wachten op hun eten. Als ze er nu maar voor zorgen dat ze wel samen met een typemiepje in een te strak truitje mediteren en niet gestoord kunnen worden door vervelende burgers.