Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje


'Misschien moet je eens iets aan je zelf doen' zei de aantrekkelijke, vrouwelijke kennis tegen me met wie ik een biertje dronk in de Ierse Pub en bij wie ik mijn nood klaagde. 'Kijk nou eens naar je zelf, je ziet er niet uit met dat lange haar. Ga eens naar een goede kapper en laat het kort knippen. Dat leren bomberjack kan ook niet en cowboylaarzen zijn zo fout als maar kan. En denk je nu echt dat vrouwen vallen op een man die een T-shirt aan heeft waar een doodskop opstaat met 'Metallica' erboven? Man je bent vijftig, gedraag je ook zo. Straks ga je nog een motor kopen zoals al die mannen met een midlifecrisis.' Ik moest haar bekennen dat ik inderdaad met die gedachte speelde. 'Misschien heb je wel gelijk', zei ik na nog wat biertjes, 'ik ga morgen naar C & A en koop een pak.' Maar dat was natuurlijk helemaal fout. Voor een nieuwe outfit moest ik naar Jan Eringa. 'Je zult zien' zei mijn kennis nog, 'als je anders gekleed bent kom je ook heel andere vrouwen tegen.' Ze wou ook wel mee naar de winkel maar dat was mijn eer te na. Toen ik een paar dagen later wat winkels had bezocht en mijn kapper blij had gemaakt dat hij mijn haar kort mocht knippen, leek ik al aardig op wijlen Pim Fortuyn. In mijn restaurant moest ik me aan sommige vaste gasten opnieuw voorstellen. Maar mijn moeder van tachtig was blij en vond dat ik eindelijk mijn verstand gekregen had. Alleen de onderbroek is nog fout zei mijn vrouwelijke kennis toen ik haar mijn nieuwe outfit liet zien op een avond laat. Daar moest Calvin Klein op staan in plaats van Zeeman. Maar ze wilde wel eens sjiek met me uit eten en daarna op niveau stappen. Dat was een voorstel waardoor twee problemen rezen; het eerste was van financiële aard en was met een beetje geluk nog wel te overkomen. Maar waar moet je in godsnaam in Leeuwarden sjiek uit eten? Tot voor kort was er nog het speeltje van Chris van der Berg aan de Schrans. Dat was het enige restaurant in Leeuwarden waar je in een luxe omgeving kon eten. Maar het is opgeheven en wordt nu bewoond door een haardenfabrikant die waarschijnlijk bang voor zijn vrouw is en denkt, door een huis met veel kamers te kopen, haar te kunnen ontlopen. Nu bestaat er een mogelijkheid om in Leeuwarden zowel luxe als goedkoop te kunnen eten. Namelijk op de Hogere Hotelschool aan de Rengerslaan. Je waant je er in een sterrenzaak, zowel de sfeer als het eten kan zich meten met restaurants waarvoor je moet sparen om er te kunnen eten. En hier geven ze het bijna gratis. Het enige is dat je een relatie, hoe vaag dan ook, met de school moet hebben. 'Heb jij die dan?' vroeg mijn kennisje. 'Tuurlijk', zei ik.  Ik had in mijn pre-krijtstreep tijdperk na het stappen wel eens een paar studentes ontmoet die in de kroeg nog niet genoeg drank hadden gehad en met me meegingen om in mijn restaurant, bij een glaasje wijn, nog even een goed gesprek over horeca te hebben.  Het eten op de school was inderdaad heel goed, de studentes hadden gelijk gehad, maar de avond werd geen succes. Het wijnarrangement wat geschonken werd, zes verschillende wijnen bij zes opeenvolgende gerechten, maakte me wel een beetje aangeschoten, maar leidde ook tot somberheid. Hier zat ik dan sjiek te doen in mijn nieuwe streepjes pak met stropdas. Kaal en keurig. Met de taxi reden we daarna naar het Oranjehotel, om een glaasje in de pub te drinken. Whisky met ijs, en ik houd niet eens van sterke drank. Overmoedig geworden moesten we ook nog even naar café Wouters, mijn kennisje wilde me even voorstellen aan een paar vriendinnen, die ook op zoek waren. Er zaten inderdaad wel een paar tussen die zo kandidaat vriendin van Klaas Kasma konden worden. Maar de somberheid van eerder op de avond kwam weer boven toen ik door zo'n Gaastra jack werd uitgenodigd om op Lauswolt te komen golfen. Er werd verder geteut over de nieuwe herensociëteit boven het Oranjebierhuis die er aan zat te komen. En of dat ook iets voor mij zou zijn. Dit deed me de das om, of liever af. Ik ging naar huis, heb mijn leren jack uit de kast gehaald en de sporen om mijn laarzen gegespt. De dag daarna heb ik me een nieuw Metallica T-shirt aangeschaft en mijn haar begint, behalve bovenop, al weer te groeien. Voor de liefhebbers nog even dit; bij het Leger des Heils hangt een grijs krijtstreeppak met bij behorende das, maat 54, voor weinig.