Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Sjieke vis

Het waren droeve dagen in Leeuwarden voor ons,  vleesetende stadsbewoners. Hadden
ze zomaar onze slachterstrots Brada dichtgegooid. Alleen omdat er voor de export
naar Engeland een beetje ruggenmergvlies aan het vlees zat. En dan zegt zo'n
omhooggevallen ambtenaar van de RW uit Hoogeveen dat er een BSE-risico is.
Slachterij plat, massa's koeien dood voor niks en wij geen vlees. Terwijl, als je
de verhalen mag geloven, ze in Engeland de BSE zelf hebben uitgevonden. Wat
kan het ons nou schelen dat die mensen daar dertig jaar eerder dement worden
dan normaal? Dan kunnen Liwwadders als ze met vakantie in Engeland zijn ook
eens op gelijk niveau praten.
En dan hadden onze allochtone mede-Friezen hun eigen akkefietje nog. Nu gebeurde
dat gelukkig in Heerenveen, maar ook hier in Leeuwarden waren de gevolgen
te merken. Bij hun jaarlijks feestje ontsnapte het feestmaal omdat het beest
zich niet door een door de imam goedgekeurde keeluitsnijder wilde laten afmaken.
Maar gedeelde smart is halve smart en zo is het ook met het vlees. Als wij in
Leeuwarden geen biefstukken kunnen eten, hoeven de buren ook geen gehaktbal.
Niet dat er door Liwwadders geen vlees meer gegeten werd dezer dagen, hoor.
Want bij AH en de Aldi lagen de vriesvakken natuurlijk gewoon vol met
diepvrieslapjes uit Argentinië en zo. Die zijn mooi verpakt en dan zie je ook
niet zo erg dat het van een beest afkomstig is.
Maar het aantal vegetariërs in Leeuwarden is de laatste weken door al deze
toestanden onrustbarend gestegen. De vegaburgers en de genetisch gemanipu-
leerde sojabrokken vlogen de winkels uit. En na het zien van een foto in de
krant van een kalfje dat klaarstond om vernietigd te worden, sloten de
Leeuwarder kinderen zich bij de volwassenen aan. Natuurlijk aten ze evengoed
wel hun Big Mac iedere dag, maar Captain Iglo's vissticks zaten eindelijk
in de lift. En in de restaurants stagneerde de consumptie van vlees ook al.
Vis wilden de gasten. Kabeljauwfilets bruin van de zware metalen in plaats
van de braadboter. Ook de eetcafé's hadden het zwaar. Na jaren moesten
ze de menukaart aanpassen. De T-bones waren uit de handel. Afgelopen
was het gestunt met stukken vlees van meer dan een pond. Gelukkig was
er wel de Noorse zalm. Deze vis kost drie keer niks, dus dat verdient lekker.
En al de tweeverdieners die zichzelf eens gingen verwennen , dachten toch
nog dat ze sjieke vis aten. Dat ze zijn gekleurd met chemisch caroteen
en door de bioindustrie binnen een half jaar met onduidelijke preparaten
op gewicht worden gekweekt, donderde niet. De enigen die blij waren
met de toestanden van de afgelopen weken waren de controlerende ambtenaren.
Dezen voelden zich met de dag belangrijker worden. Ze noemden zichzelf al
de voedselpolitie. Iedere dag in de krant. Iedere dag weer de beslissing
kunnen nemen om enkele honderden levende wezens af te laten maken.
Wat een macht. En het mooie was: zo hielden ze werk. En anders zouden
ze er wel een paar regeltjes bijmaken, waar de rest van de bevolking zich
aan moest houden. Dan konden ze die weer mooi inspecteren. Er waren
zelfs al enkelen die auditie deden voor een reality-soap op SBS6.
's Avonds zaten ze thuis in hun steriele huis naast hun steriele vrouw
op de bank, vooropgesteld natuurlijk dat ze een vrouw hadden, je moet
als vrouw toch wel verschrikkelijk wanhopig zijn, wil je een controlerend
ambtenaar gaan trouwen. En dan, na de diepvriespizza, ging het journaal
aan en keken ze naar de beelden van koeienkadavers op de brandstapel.
En dan zei zo'n controlerende overheidsdienaar trots tegen zijn antiseptische
huishoudmiep: "Kijk eens, dat heb ik vandaag weer voor elkaar gebokst.
Kon het maar aktijd zo blijven".