Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Met mijn vrouw heb ik een weddenschap over de vraag wat een boerkadraagster nou onder zo’n boerka aan heeft. Gewoon een rokje en bloesje en wat ondergoed, zegt mijn vrouw. Maar ik heb mijn twijfels. De meeste Boerkadragende vrouwen, een enkele daar gelaten, zijn afkomstig uit landen waar het gemiddeld zo'n 20 graden warmer is dan bij ons. Al die kleren onder zo’n allesbedekkend gewaad is dan wel erg benauwd. Volgens mij doen ze net als de Schotse mannen die een rokje dragen, gewoon niets eronder. Maar mijn vrouw denkt dat die mannen gewoon een boxershort onder het geruite rokje aan hebben. Dus hebben we gewed. Als ik win mag ik een avondje met mijn laatste 2 vrienden sinds mijn huwelijk, de kroeg in. Als zij wint moet ik stoppen met mijn internet jodelcursus waarvoor ik iedere ochtend en avond een half uurtje in de huiskamer oefen. Nu zitten we met het probleem, hoe komen we er achter wie gelijk heeft. Als ik een Schot in een rokje tegenkom vraag ik het hem, zei mijn vrouw. Dank je de koekoek, antwoordde ik. Je weet nooit of zo’n man de waarheid vertelt. Je zult moeten voelen. Dan moet jij dat bij zo’n boerkamevrouw doen, vond mijn vrouw. Maar dat vond ik wel een heel verschil. Nee dan doen we geen weddenschap, dan jodel ik wel gewoon door, zei ik. Ik zeker de gevangenis in wegens aanranding en waarschijnlijk wordt daar mijn keel afgesneden en die arme mevrouw wordt gestenigd. En zo’n Schot is misschien wel gecharmeerd van jou zoekende handen. Nee we moeten wat anders bedenken. Ik ben trouwens nog nooit iemand in een boerka tegengekomen en bovendien zijn de boerkas zo goed als verboden in ons gastvrije landje. De kans dat het lukt om onder een boerka te voelen is veel kleiner dan een greep onder een Schots rokje. We moeten wat anders proberen. Ga eens staan, zei ik. Uit een stapel was van het kookatelier die klaar lag om gestreken te worden haalde ik een zwarte statafelhoes. En even later stond mijn vrouw in de kamer van top tot teen gehuld in diezelfde statafelhoes. Ik zie niets, klonk er onder de hoes vandaan. Ik knip er wel even 2 gaatjes in voor je ogen. Maar aan het geproest onder de hoes begreep ik dat ik dat uit mijn kop moest laten. Ik stik hier, klonk het daarna, terwijl er van binnen uit lukraak aan de hoes getrokken werd. Zie je nou wel, zei ik, ik heb gewonnen. Zo’n gewaad is veel te warm om er wat onder te dragen. Met een rood hoofd kwam mijn vrouw weer te voorschijn en gooide het ding weer op de stapel was. Wacht even, je moet hem ook nog even op mijn manier proberen, zei ik. Maar bloot in een statafelhoes vond mijn vrouw wel wat erg veel huwelijksgeluk. Toch is het niet een raar kledingstuk, zei ik toen we aan een glaasje witte wijn zaten. Stel je voor dat je iets uitgehaald hebt dat eigenlijk niet door de beugel kan en je wilt niet herkent worden in de stad. Dan sla je een boerka over je heen en niemand op straat die weet dat jij het bent. Hoe bedoel je, zei mijn vrouw. Nou neem die mevrouw die Parnas om zeep geholpen heeft en nu een duurdere oplossing bedacht heeft, hoe heet ze ook al weer. Voor haar zou het een ideale dracht zijn om zonder een rode kop van schaamte toch door de stad te kunnen. En ook dat meisje van de provincie, shit ik wordt wat slecht in namen, je weet wel waar we altijd zo om lachen als ze samen met onze burgemeester ons weer wil doen geloven dat de bakken geld die ze uitgeven aan de Culturele Hoofdstad 2018 goed besteed zijn. Voor haar zou een boerka af en toe ook wel mooi zijn om zich in te verbergen als ze weer eens gemeenschapsgeld in een bodemloze put wil gooien.  Maar dan moet de burgemeester een kilt aan, zei mijn vrouw die al aan haar tweede glaasje zat en dan vaak wat onzin uit begint te kramen. Nee dat doen we niet zei ik, want als er dan iemand wil weten of hij er wel wat onder draagt, dan jodelt hij misschien beter dan ik en dat moeten we niet hebben.