Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894 
     
                     


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Lang geleden was er in ons stadje nog een vegetarisch restaurant. In de Kleine Hoogstraat kon je in een geitewollensokken omgeving vleesloos eten. En met stokjes. Dat laatste heb ik nooit gesnapt. Het is immers niet eenvoudig om een stronkje witlof of een roosje bloemkool met twee stokjes naar binnen te werken. Maar toch aten de meeste gasten van dat restaurant op die manier, waarschijnlijk omdat de bedienende meisjes toch niet luisterden als je om bestek vroeg. Zelf heb ik er maar een keer gegeten. Nu heb ik niets tegen vegetariërs, integendeel. Zelf kook ik graag vegetarisch voor anderen en met een vegetarische maaltijd straf je me ook niet echt. Als er daarnaast tenminste een stukje vlees of vis geserveerd wordt. Toch zou ik op slag vegetariër worden als er alleen maar varkensvlees bestond. Ik eet alles: kleine vogeltjes, kwallen, muskusratten, hazen, ganzen, zelfs zou ik mijn tanden nog wel in een hond of een kat willen zetten, als die lekker was bereid. Maar een stukje gebraden varken krijg ik niet naar binnen. Geen koteletje, plakje ham of schnitzel eet ik van het varken. Voor sommige mensen is het varken dan misschien een verzameling wandelende speklappen, voor mij niet. Een varken doet mij erg aan een vrouw denken en in een vrouw wil ik wel eens bijten, mar niet als ze gebraden is. Eigenlijk is het varken wel superieur aan de vrouw.Bovendien heeft het varken, anders dan de vrouw het vermogen om te zwijgen en is onverwaardelijk aanhankelijk. Ook zal het varken nooit kritiek op je hebben. Als je een vrouw met enige regelmaat een kus geeft zal ze zeggen dat je niet zo moet klitten. Stop je dan met dat kleffe gedoe is de reactie gelijk van hou je niet meer van me? Een varken maakt het niet uit als je haar een zoen geeft of niet. Ook heeft een vrouw veelal de neiging een man te verwijten dat hij niet genoeg in het huishouden doet. Pak je dan eens een stofzuiger, komt ze met de opmerking dat je je er niet mee moet bemoeien. Als je tijdens de seks eens een ander standje wilt ben je gelijk een viezerik. Doe je het gewoon recht op en neer, ben je saai en doe je het niet vaak genoeg, wordt meteen geconcludeerd dat je een ander hebt. Bemoei je je als man ook eens met de kinderen dan komt het verwijt dat je je tussen je vrouw en het kroost wroet. En als je zo stom bent om een goed gesprek met je vrouw te beginnen en zo'n beetje al je noden klaagt, ben je gestoord en belt ze meteen een therapeut. Bij een varken heb je dit allemaal niet. Een varken is lief en vertederend. Zo'n mooi varkensneusje kan ik niet zien zonder er een kus op te geven. En dan de varkenskont. Zulke heerlijke ronde billen. Ik heb veel vrouwenbillen gezien die daar niet aan konden tippen. En dan die kittige beentjes er onder . Ik kan er niet van afblijven. Goed ze zijn een beetje harig, maar pak je vrouw eens een paar weken haar ladyshave af, dan kun je ook als het ware vlechtjes draaien op haar kuiten. Dat in sommige culturen een varken een onrein dier wordt gevonden , komt ook geheel op het conto van de vrouw. Die durft de concurrentie met het varken helemaal niet aan en heeft er zo voor gezorgd dat wij mannen ons niet massaal op het varken storten. Zelf zou ik niets liever willen, die heerlijke billen te aaien, even met mijn vinger langs het krulstaartje te glijden, even diep in die donkere ogen te kijken en een zoen op die beweeglijke neus te drukken. Maar het mag niet en het kan niet. Ik zou dan voortaan voor gek en dierenbeul versleten worden . Nee het kan niet anders, ik zal me moeten behelpen met een vrouw.