Boek Piet Paaltjens                                   Piet Paaltjens  Dichter-dominee  1835 - 1894                             


Beginpagina

Jeugdjaren in Leeuwarden

Studententijd in Leiden

Predikant in Foudgum

Predikant in Den Helder

Predikant in Schiedam

Over Piet Paaltens

Culinaire citaten

Gedichten over eten en drinken

Culinaire bloemlezing

Culinaire links

Culinaire reizen, kooklessen

Columns van Klaas uit de Liwwadders

Contact  lezend muisje

Het is niet echt geweldig om als restauranthouder zonder vrouw te leven. Niemand die ervoor zorgt dat je niet te veel drinkt, niemand die ervoor zorgt dat je in je bed komt en geen halve nachten naast je teckel op de bank doorbrengt. Niemand die de troep opruimt, nee het wordt tijd dat ik daar weer eens wat aan ga doen. Alleen valt het voor een alleenstaande restauranteigenaar niet mee om een nieuwe relatie te beginnen. Feestjes waar loslopende meiden zijn gaan meestal aan me voorbij omdat ik aan het werk ben. En aan de vrouwen die in mijn restaurant komen begin ik niet. Bovendien hebben die vaak al een relatie. Zit er wel eens een groepje vriendinnen te eten zijn die meestal al zolang vrijgezel dat er niet veel mee te beginnen valt.  Meisjes van halverwege de twintig vallen ook al af want blauwtjes heb ik genoeg gelopen. Maar af en toe durf ik het dan toch aan om een vrouw mee uit eten te vragen. Wel naar een restaurant hier in de stad want anders kun je weer geen wijntje drinken. Omwille van de romantiek moet ik de galante man uithangen en daar hoort ook het besturen van de auto bij als je buiten de stad gaat eten. En om nou de hele avond water te drinken en dan met een klotsende buik terug te rijden, daar heb ik geen zin in. Dus naar een restaurant in de stad.  Nu vind ik dat mijn nieuwe vriendin wel aan bepaalde eisen moet voldoen. Het liefst moet ze redelijk mollig zijn, maar ze moet vooral van goed en lekker eten houden. Omdat laatste uit te vinden laat ik haar het restaurant kiezen. Vaak beland ik dan weer in zo'n gelegenheid waar de geur van bouillonpoeder me achtervolgt tot aan de saladebar. Dat is natuurlijk al een minpuntje, maar ze heeft uiteraard ook nog andere kwaliteiten die hier misschien tegenop wegen. Hoopvol kijk ik mijn tafeldame aan als ze alleen maar wat in haar hoofdgerecht prikt, zonder het daadwerkelijk op te eten. 'Vind je het niet lekker?' vraag ik haar blij, maar direct daarna denk ik 'Shit', want ze legt haar hand op de mijne en  zegt dan:' Het is heerlijk, maar ik heb niet zo'n honger'. Mijn aandacht verlegt zich vervolgen al snel van de dame aan de overkant van de tafel naar mijn wijnglas, dat ineens veel interessanter is. Mij eerst naar een slecht restaurant brengen en vervolgens ook  nog geen honger hebben? Een verspilde avond. Soms denk ik dat het  goed gaat want de dame in kwestie eet haar bord helemaal leeg. Ze houd dus van eten en die foute smaak kan ik wel veranderen. Maar als ik dan hoor dat dit het lekkerste was wat ze ooit gegeten heeft,  weet ik; ook dit is ze niet. Alle moeite weer voor niets geweest Tevergeefs heb ik me druk gemaakt, geld uitgegeven en de lakens van mijn bed verschoond waar ik pas een paar weken tussen sliep. Soms word ik ook uitgenodigd door moederlijke types om bij hen thuis te komen eten. En als ik dan aan een glaasje zoete Duitse wijn of een slokdarm oplossend glas rood zit, zeggen ze meestal: 'Je zult wel vreemde dingen genoeg eten dus heb ik maar iets eenvoudigs gemaakt.' En dan verschijnt de dampende schaal zuurkoolstamppot met ananas of de gortdroge sudderlap met te zoete rode kool. De vooruitzichten voor die nacht kunnen nog zo spannend zijn, maar na de oploskoffie met een kleverig likeurtje ben ik vertrokken en ga ik de ananas wegspoelen in de kroeg.  Misschien moet ik maar eens een contactadvertentie zetten. Dan kan ik rustig op de bank een nieuwe vriendin uitzoeken, zonder al die smerigheid door mijn keel te moeten proppen. Gezocht: Rubensvrouw van net dertig. Goed eten is net als seks belangrijk in haar leven. Voor licht huishoudelijk werk draait ze haar hand niet om en verwennen staat hoog in haar vaandel. Zelf ben ik een jonge man van nog net geen vijftig, die af en toe een moederlijke hand nodig heeft en die graag en veel met een mooie vriendin uit eten gaat in restaurants waar de saus niet uit een pakje komt. Reacties kunnen gewoon naar de hoofdredactie van dit blad gestuurd worden. Daar maken ze dan vast een voorselectie  zodat ik niet zelf al die tientallen brieven hoef door te lezen.