Piet
Paaltjens
Dichter-dominee 1835 - 1894
Witte abutilon
De zomer duurde deze keer te lang.
Ze waren al weken naar school maar we aten
buiten nog 's avonds, met dikke hommels
die om de witte abutilon gonsden.
'Ze zijn al dicht,' zei je - tegen de hommels
of tegen mij? - 'de bloemen', en ik wou
niet zeggen net als wij de laatste tijd.
Ik schonk ons nog eens in. Je lachte lief,
leek wel, naar me. Over de lege borden
keek je dan ook recht in de lage zon,
achter ons schuurtje aan het ondergaan.
Anton Korteweg
Ouderen zijn het gelukkigst, Meulenhoff, Amsterdam, 2015